Showing posts with label Economics. Show all posts
Showing posts with label Economics. Show all posts
Monday, September 19, 2011
តើតួនាទី ជាអ្នកវិភាគផ្សារហ៊ុនត្រូវមានភារកិច្ចអ្វីខ្លះ?
Sunday, August 21, 2011
Business bosses are growing impatient with a drifting government
“I SUPPORT the euro, but not at any price,” said Wolfgang Reitzle, chief executive of Linde, an industrial-gas producer, in a recent interview. He is not alone. Many German business leaders are wondering if the apparently never-ending euro-zone bail-outs, to which Germany is the biggest contributor, are beginning to outweigh the (considerable) advantages of the single-currency area.
Their concerns are aggravated by what they see as political drift in Berlin. Many German bosses, say those close to them, have lost faith in the ability of Angela Merkel’s government to steer Europe out of trouble. Looking towards Berlin from their fastnesses in the Ruhr and southern Germany, they see only weak leadership, perverse decision-making and poor communication. These days many no longer bother making the trip to the capital.
Many business leaders complain that the government, which yokes together the conservative Christian Democrats (CDU) with the pro-business Free Democrats (FDP), is plagued by in-fighting. The CDU wants to keep taxes high to help reduce the budget deficit. But the FDP insists that reducing the burden on taxpayers was part of the deal they agreed when the parties formed their supposed “dream-team” after elections in September 2009.
Now differences over the euro are adding to the headache. In September Mrs Merkel must secure parliamentary ratification of a deal she agreed with other euro-zone leaders in July to expand the powers of the single currency’s bail-out fund. Dissent from some FDP deputies, and even from within the CDU itself, could force her to rely on support from the opposition.
Aside from the euro, bosses’ biggest beef is the government’s decision, in May, to close all of Germany’s nuclear-power stations by 2022. The move followed a moratorium initiated by the government in the wake of the nuclear disaster in Japan, just before an important regional election that the CDU feared losing. Many saw it as an unprincipled U-turn. Only last autumn the government had agreed to extend the lives of some nuclear-power stations by an average of 12 years. The new policy was thought up “without true awareness of the consequences,” said Dieter Zetsche, head of carmaker Daimler, in an outspoken interview with Bild, a tabloid. Most bosses think that they were not consulted properly, if at all.
Some consequences of the new nuclear policy became apparent on August 9th when RWE, a big energy firm, said the move had cost it €900m ($1.3 billion) in the first six months of 2011. A day later E.ON, another power firm, noted an “adverse effect” from the policy worth €1.7 billion in the second quarter alone; it said it might have to cut up to 11,000 jobs. Bayer, a chemical firm, said it was considering moving production to countries where electricity prices have a more certain future.
Some in the business world are starting to feel nostalgic for earlier governments they think were better at getting things done. Before joining forces with the FDP Mrs Merkel led a “grand coalition” with the Social Democrats (SPD). In December 2008, with the world’s economy sagging, she summoned senior German businessmen to discuss a set of stimulus measures, including subsidies for retaining staff on shorter hours rather than laying them off. The package worked.
Some even look back fondly to Gerhard Schröder’s “red-green” coalition, which ruled Germany between 1998 and 2005. Mr Schröder was nicknamed the Genosse der Bosse (bosses’ buddy) for seeing through unpopular labour and tax reforms. Many now credit those with ensuring that Germany got through the economic crisis relatively unscathed.
Today German bosses feel that they have few buddies in Berlin. Some of the biggest pro-business officials in the ministries have been assigned to new jobs. These include Markus Kerber, formerly Mrs Merkel’s chief economic adviser and now director of the Federation of German Industry, and Jens Weidmann, once Mrs Merkel’s chief financial adviser and now head of the Bundesbank.
Business leaders respect Wolfgang Schäuble, the finance minister. But he too is about to lose good staff: Jochen Sanio, head of BaFin, the financial watchdog, and Rolf Wenzel, who runs Mr Schäuble’s financial-markets department, are both on the way out. The glum mood is not helped by reservations about Philipp Rösler, the new FDP leader, as economy minister.
The business associations, most of them sitting in Berlin, feel that government is no longer listening. So do senior bankers. In May, sensing the breakdown in communication, Mr Reitzle suggested creating a platform for national discussion on the sorts of important topics that are otherwise left to television talk-shows.
Yet however disgruntled Germany’s business leaders may be, they are not the only cause for Mrs Merkel’s concern. During her recent walking holiday in the mountains of south Tyrol a number of CDU heavyweights, fearing drift and a loss of the party’s identity, called for an emergency party congress. A poll of members of the CDU and its sister party, the Christian Social Union (CSU), found that most are against bailing out euro-zone countries. The German press, meanwhile, has been wringing its hands over the European Central Bank’s decision to buy Spanish and Italian bonds (see article). Many Germans see the purchases as a dangerous deviation from orthodox monetary policy, and a step towards fiscal support.
Unlike her counterparts in France, Britain and Spain, Mrs Merkel did not feel compelled by crisis at home to cut short her holiday. She insists that the decisions taken at the July summit are sufficient to preserve the euro. Her grip on her party still seems secure. But she has returned to Berlin facing a worryingly high in-tray.
Monday, August 15, 2011
World Bank chief Zoellick says markets in danger zone
Mr Zoellick said a lot of eurozone countries were "moving from drama to trauma"
World markets have entered a "new danger zone", the president of the World Bank has warned.
Robert Zoellick said investors had lost confidence in the economic leadership of several key countries.Speaking at the Asia Society's annual dinner in Sydney, he also said that the global economy was going through a "multi-speed recovery".
Japan economy slows less than expected in last quarter
Nissan vehicles stand ready to be shipped abroad from a port that has recovered from the earthquake
Japan's economy contracted less than expected in the last quarter, showing stronger signs of recovery from the deadly tsunami.
បំណុលអាមេរិកកើនឡើងដល់ក!
thefirstpost
បន្ទាប់ពីប្រធានាធិបតីអូបាម៉ា បានចុះហត្ថលេខាលើច្បាប់បង្កើនបំណុលកាលពីថ្ងៃអង្គារ រតនាគារបានបន្ថែមបំណុល ២៣៨ពាន់លានដុល្លារភ្លាមដើម្បីដោះស្រាយឱនភាពហិរញ្ញវត្ថុ។ បំណុលថ្មីនេះមានចំនួនលើស GDP ក្នុងឆ្នាំ២០១០ដែលមានត្រឹមតែ ១៤.៥៣ពាន់ពាន់លានដុល្លារ។
ជាមួយនឹងបំណុលចុងក្រោយនេះ បានជំរុញឲ្យអាមេរិកឋិតចូលក្នុងសមាគមប្រទេសដែលមានបំណុលច្រើនលើស GDP របស់ខ្លួនដូចជាប្រទេស ជប៉ុន(២២៩%) ក្រិក(១៥២%) ហ្សាម៉ៃកា(១៣៧%) លីបង់(១៣៤%) អ៊ីតាលី(១២០%) អៀរឡង់(១១៤%) និង អ៊ីស្លង់(១០៣%)។ នេះបើយោងតាមតួលេខពីមូលនិធិរូបិយវត្ថុអន្តរជាតិ (IMF)។
កាលពីឆ្នាំ១៩៤៧ បន្ទាប់ពីសង្គ្រាមលោកលើកទី២ អាមេរិកក៏ធ្លាប់ជំពាក់បំណុលគេលើស GDP បែបនេះដែរ៕
ប្រទេសG7ប្ដេជ្ញាទប់លំនឹងហិរញ្ញវត្ថុពិភពលោក
នៅ ថ្ងៃចន្ទនេះធនាគារកណ្ដាលរបស់ប្រទេស G7 បានជួបប្រជុំគ្នាហើយប្តេជ្ញា ថានឹងចាត់វិធានការណ៍ដើម្បីធ្វើឲ្យវិស័យហិរញ្ញវត្ថុមានលំនឹងឡើង វិញ។“យើងប្ដេជ្ញាថា នឹងចាត់វិធានការណ៍ដើម្បីធានានូវទុនបង្វិលដើម្បីជួយគាំទ្រឲ្យ មានស្ថិរភាពហិរញ្ញវត្ថុ និងការរីកចម្រើន សេដ្ឋកិច្ចនៅខណៈដែលអាមេរិក និងអឺរ៉ុបកំពុងតែប្រឈមវិបត្តិបំណុលនិងឱនភាពហិរញ្ញវត្ថុ” ។ នេះបើយោងតាមរបាយការណ៍រួមរបស់ប្រទេសមហាអំណាចឧស្សាហកម្ម G7 រួមមានប្រទេស អង់គ្លេស កាណាដា បារាំង អាល្លឺម៉ង់ ជប៉ុន អ៊ីតាលី និងអាមេរិក។
ថ្មីៗនេះ ក្រុមហ៊ុន Standard & Poor’s ដែលមានទីស្នាក់ការធំនៅអាមេរិក បានកាត់សក្ដានុពលអាមេរិកផ្នែកសេដ្ឋកិច្ចពីចំណាត់ថ្នាក់AAA មកAA+ ដោយសារតែប្រទេសនេះកំពុងតែជួបវិបត្តិបំណុល និងឱនភាពថវិកាធ្ងន់ធ្ងរ។ ចំពោះការធ្លាក់ចំណាត់ថ្នាក់នេះ ជប៉ុនដែលជាប្រទេសម្ចាស់បំណុលធំទី២បន្ទាប់ពីចិន បានអះអាងថា ជប៉ុននៅតែមានទំនុកចិត្តចំពោះសញ្ញាប័ណ្ណរបស់រដ្ឋាភិបាលអាមេរិក ហើយអូស្ត្រាលី បារាំងនិងកូរ៉េខាងត្បូងក៏យល់ស្របជាមួយជប៉ុន។
ដោយឡែក ភ្នាក់ងារឥណទានចិនយល់ថា ការធ្លាក់ចុះចំណាត់ថ្នាក់នេះ នឹងនាំឲ្យមានចលាចលរយៈពេលវែង ហើយចិននឹងជួបហានិភ័យដែលខ្លួនកំពុងតែ កាន់ប័ណ្ណរតនាគាររបស់អាមេរិកដែលមានតម្លៃសរុប១.១៦ពាន់ពាន់ លានដុល្លារ គិតត្រឹមខែឧសភា ឆ្នាំ២០១១នេះ។ លើសពីនេះ ចិនក៏ធ្លាប់រិះគន់អាមេរិកដែលបានបង្កើតច្បាប់ដំឡើងប្រាក់បំណុលផង ដែរ៕
បកប្រែ៖ ផេង ស៊ីថាន
Thursday, August 11, 2011
If investors leave, the 1930s could return
Editor's note: Charles R. Geisst has written 18 books on finance and economics and holds the Ambassador Charles A. Gargano Chair in Global Economics at Manhattan College. His latest book is an expanded "Wall Street: A History: From Its Beginnings to the Fall of Enron."
(CNN) -- The events look and sound familiar. A stock market collapse and a debt crisis forced the United States into dire economic circumstances that no one anticipated. At congressional hearings on the causes of the crisis, investors testified that their brokers had sold them bonds, assumed to be safe, only to discover that they were worth even less than stocks. That destruction of wealth had profound and long-lasting repercussions for the markets.Almost 20 years to be accurate. The crisis, of course, began in 1929 and lasted 10 years, until the outbreak of World War II. But the effects lasted until the Korean War and the beginning of the Eisenhower administration.
Wall Street suffered 20 years in the desert before regaining its traditional foothold in the American economy. Brokers and investment bankers became pariahs. Their testimonies before congressional committees only reinforced the impression that they had something to hide. Politics and public opinion were firmly against them. Politicians legislated against them and the public voted by closing its purse.
All of this is familiar in the current crisis, but the story only begins here. The most damaging outcome of the Great Depression was the collapse of investor confidence and its effect on raising new capital for corporations. No one was interested in investing in a new issue of stock or new bonds if the Wall Street underwriters could not be trusted.
Charles Geisst
In the contemporary world, putting money under a mattress is not considered an investment option. But investor confidence in the stock market has been badly shaken while the market for quality bonds has benefited.
This is where the parallels between the 1930s crisis and today's crisis become unsettling. Future growth in all sectors of the economy ultimately depends on investors. Their opinions on the crisis can be seen in the high price of gold, a rapidly declining (and volatile) stock market, and declining bond yields. Market volatility impoverishes more investors than it enriches. Ultimately, it just scares them away when they are needed most.
Last week's downgrade of U.S. debt by Standard & Poor's pulls the rug out from under the last bastion of investor confidence, at least temporarily. The bond markets have shrugged it off because they know that if Treasuries come under pressure, chaos will prevail. Investors will have nowhere left to invest. Gold at $1,600 per ounce is not an investment, it is a defensive store of value and a dubious one at that.
Another bear market in stocks is forcing even more investors into low-yield Treasury securities where some yields already have turned negative. Commodities have mostly run their gauntlet, leaving many with sizeable losses after the run-up in prices over the last two years.
In the 1930s, capital investment sank to pitiful levels, causing the Depression to linger until the war. It is at low levels again and will not show substantial signs of increasing in the uncertain environment.
Volatile markets are the enemies of new capital issues in either stocks or corporate bonds. This will be the legacy of the Standard & Poor's decision. Creating uncertainty in the middle of a severe recession may be justified by economic and financial arguments but it is still irresponsible.
Stock market problems since the beginning of the 20th century have been accompanied by severe problems in the credit and bank markets. The consumer spending boom of the 1920s ended badly when the stock market crashed. Unlike many collapses that followed, it was the only one that created longstanding, systemic problems for the economy, until recently.
Highly leveraged financing by conglomerates led to problems in the 1960s. The 1987 crash was accompanied by problems with the S & Ls, leading to a recession. The drop after the 9/11 attacks was severe and had similar, but short-term, consequences. But the current crisis since 2008 is in the same league as the 1930s because of the new, interconnecting relationships in the financial sector caused by the deregulation of 1999. They are creating systemic problems of their own that have yet to be worked out.
No one is suggesting that Standard & Poor's should have been quiet about the problem they think the U.S. government faces. Whether it is a valid assumption is an issue that time will sort out. But the great irony is that it has caused the volatility that has wiped out several trillions of investor wealth, at least for the time being. If the situation remains unchanged, the U.S. Treasury certainly will have a problem, collecting less tax in the future because of the diminution of wealth, helping create a self-fulfilling prophecy.
Strong bull markets usually end badly for a large number of investors. Volatile markets dissuade them from investing in anything but safe investments. If they believe that there is nowhere left to invest, the consequences will be of 1930s proportions. Stock markets hate uncertainty, goes the time-worn phrase. That is because investors abhor the destruction of their wealth, especially if it is seen as being caused by bad politics.
The opinions expressed in this commentary are solely those of Charles Geisst.
Tuesday, August 2, 2011
ADB និយាយមិនខុសពីWorld Bank
ADB បង្ហាញក្នុងរបាយការណ៍ប្រចាំឆ្នាំរបស់ខ្លួនថា GDP កម្ពុជា២០១១ អាចនឹងកើន៦,៥% និង ៦,៨% នៅ ឆ្នាំ២០១២ ដោយសង្កត់ធ្ងន់ថាដើម្បីឆ្ពោះទៅដល់គោលដៅកាត់បន្ថយភាព ក្រីក្រ និងកំណើនសេដ្ឋកិច្ចប្រកបដោយនិរន្តភាព កម្ពុជាត្រូវដោះស្រាយបញ្ហាប្រឈមមួយចំនួន ។អ្នកជំនាញ ព្រមានថា វឌ្ឍនភាពផ្នែកសារពើពន្ធដេលនៅយឺតយ៉ាវ រួមផ្សំនឹងចំណូលពន្ធ ដ៏ ទាប ព្រមទាំងការបាត់បង់ មូលបត្របំណុលរបស់រដ្ឋាភិបាល អាចបង្កឧបសគ្គនៅក្នុងការផ្ដល់ហិរញ្ញប្បទានដល់ឱនភាពសារពើពន្ធ។
កាល ពីសប្ដាហ៍មុន អ្នកជំនាញផ្នែកអចលនវត្ថុនិយាយថានៅដើមឆ្នាំ២០១១អចលនទ្រព្យនៅ គោលដៅមួយចំនួននៅកម្ពុជា បានកំរើកវិញបន្តិចបន្តួច។
” ទីផ្សារដូរទិញអចលនវត្ថុកើនឡើង តែតម្លៃនៅដដែលទេ ពិសេសគឺគេហដ្ឋាន ដីធ្លី តែមានដោយកន្លែងដែរពិសេសតំបន់ប្រជុំ ជន “លោក សឹង បុណ្ណាប្រធានសមាគមអ្នកវាយតម្លៃអចលនវត្ថុ។
គម្រោងអភិវឌ្ឍន៍វិស័យអចលនទ្រព្យបានហក់ឡើងដល់៣,១ ពាន់លាន ដុល្លារនៅកម្ពុជាកាលពីឆ្នាំ ២០០៨ តែបានដាំក្បាលធ្លាក់គំហុកមកសល់ត្រឹម៨៤០ លានដុល្លារប៉ុណ្ណោះនៅក្នុងឆ្នាំ ២០១០ដោយឥទ្ធិពលវិបត្តិសេដ្ឋកិច្ចពិភពលោកដែលធ្វើអោយមនុស្ស ប្រមាណ៧០លាននាក់នៅទូទាំងពិភពលោកត្រូវបាត់បង់ការងារ៕
ទោះយ៉ាងណា ADB លើកឡើងថា ការងើបឡើងវិញតិចតួចនេះផ្អែកសំខាន់លើវិស័យទេសចរណ៍ ការនាំចេញសម្លៀកបំពាក់ផលិតផលកសិកម្ម។ ល។
ADBថា អតិផរណាជាបញ្ហាអាទិភាពរបស់អាស៊ី
ដោយ សារតែភាពជ្រួលច្របល់ គ្រោះធម្មជាតិ និងវិបត្តិនុយក្លេអ៊ែរនៅជប៉ុន បានធ្វើឲ្យអាស៊ីជួបវិបត្តិអតិផរណាយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរ។ កត្តានេះបានធ្វើឲ្យ ADBយល់ឃើញថា អតិផរណាជាបញ្ហាប្រឈមដែល បណ្ដាប្រទេសនៅអាស៊ី ត្រូវចាត់វិធានការណ៍ជាបន្ទាន់។មិនត្រឹមតែប៉ុណ្ណោះ ADBបាន ព្រមានថា ការកើនឡើងនូវតម្លៃប្រេងនិងអាហារ អាចធ្វើឲ្យប៉ះពាល់ដល់ការអភិវឌ្ឍន៍ស្ថិរភាពម៉ាក្រូសេដ្ឋកិច្ចនៅ អាស៊ី ព្រមទាំងធ្វើឲ្យមានអតុល្យភាពរវាងចំណូលនិងចំណាយប្រជាជន។ ហើយវិធីសាស្ត្រដ៏ល្អដើម្បីជួយសម្រួលវិបត្តិនេះ ADBបានណែនាំថា ការបត់បែននៃអត្រាប្ដូរប្រាក់ជាគោលនយោបាយដ៏មានប្រសិទ្ធភាព។
នៅឆ្នាំនេះ អតិផរណាបានឡើងដល់៥.៣% ដោយធៀបទៅឆ្នាំ២០១០មានត្រឹមតែ៤.៤% នេះអាចដោយសារតែឥទ្ធិពលនៃគ្រោះធម្មជាតិនៅជប៉ុន។ ហើយបើនិយាយពីផលិតផលក្នុងស្រុកសរុប(GDP)របស់អាស៊ីវិញ អាចនឹងធ្លាក់ចុះត្រឹម៧.៨%នៅឆ្នាំនេះ ដោយធៀបនឹងឆ្នាំ២០១០មាន៩.០%។
ចិន ជាប្រទេសដែលមានសេដ្ឋកិច្ចធំជាងគេលេខ២ក្នុងពិភពលោក បានរំពឹងថាសេដ្ឋកិច្ចរបស់ខ្លួននឹងកើនឡើង៩.៦% ក្នុងឆ្នាំនេះ ដោយធៀបនឹងឆ្នាំ២០១០បានកើនឡើងដល់ទៅ១០.៣%។
ហើយបើនិយាយពីកម្ពុជាវិញ ADB បង្ហាញក្នុងរបាយការណ៍ប្រចាំឆ្នាំរបស់ ខ្លួនថា GDP កម្ពុជា២០១១ អាចនឹងកើន៦,៥% និង ៦,៨% នៅ ឆ្នាំ២០១២ ដោយសង្កត់ធ្ងន់ថាដើម្បីឆ្ពោះទៅដល់គោលដៅកាត់បន្ថយភាព ក្រីក្រ និងកំណើនសេដ្ឋកិច្ចប្រកបដោយនិរន្តភាព កម្ពុជាត្រូវដោះស្រាយបញ្ហាប្រឈមមួយចំនួនជាចាំបាច់។
ធនាគារអាមេរិកជួបឱនភាព
ធនាគារ ធំបំផុតរបស់អាមេរិក(BoA) បានបង្ហាញពីតួលេខចំណូលចំណេញប្រចាំត្រីមាសរបស់ខ្លួន ក្នុងនោះបានបញ្ជាក់ថាខាតអស់៨.៨ពាន់លានដុល្លារដែលទាក់ទងនឹងកម្ចី ដាក់របស់បញ្ចាំ។ចំនួនខាតបង់ដល់ទៅ៨.៨ពាន់លានដុល្លារក្នុងរយៈពេល៣ខែនេះ នៅតែតិចជាងចំនួនដែលអ្នកវិភាគបានព្យាករណ៍ដោយក្រឡេកមើលឱនភាព ហិរញ្ញវត្ថុនាពេលបច្ចុប្បន្ន។ ចំនួនប្រាក់ចំណូលប្រចាំត្រីមាសសរុបបានត្រឹមតែ១៣.២ពាន់លានដុល្លារ ថយចុះ៥៥%ធៀបនឹងឆ្នាំចាស់។ “ទោះយ៉ាងណាធនាគារនេះនៅតែបន្ត ។ ការខាតបង់របស់គេនឹងថយចុះ” សម្ដីអ្នកវិភាគBrian Charles។
អ្នកវិនិយោគធ្លាប់អះអាងថា ការផ្ដល់កម្ចីទិញផ្ទះរបស់ធនាគារBoAបានប្រើប្រាស់ព័ត៌មានខុសនៅ ពេលដែលលក់មូលបត្រនោះត្រឡប់ទៅវិញហើយក្រោយមកក៏ជួបបញ្ហានៅពេល ដែលជួបវិបត្តិហិរញ្ញវត្ថុពិភពលោក។
បកប្រែ៖ ផេង ស៊ីថាន
GDP អាស៊ីនឹងស្មើពាក់កណ្ដាល GDP ពិភពលោក
សព្វថ្ងៃនេះ កម្រិតប្រាក់ចំណូលនៅអាស៊ីអាចប្រកួតប្រជែងជាមួយអឺរ៉ុបបានហើយ។ លើសពីនេះ ADB រំពឹងថាGDP អាស៊ីនឹងកើនឡើងពី១៧ពាន់ពាន់លានដុល្លារក្នុងឆ្នាំ២០១០ទៅ ១៧៤ពាន់ពាន់លានដុល្លារនៅឆ្នាំ២០៥០។ ក៏ប៉ុន្តែ ADB បានព្រមានថា បញ្ហាប្រឈមដូចជាគំលាតប្រាក់ចំណូល និងអំពើពុករលួយ អាចនឹងគំរាមកំហែងការអភិវឌ្ឍន៍ក្នុងតំបន់នេះ។
ADB បានបន្ថែមថា ទោះជាបច្ចុប្បន្នសេដ្ឋកិច្ចអាស៊ី ដើរតួយ៉ាងសំខាន់លើឆាកអន្តរជាតិ តែប្រយោជន៍ទាំងនោះពុំបានធ្លាក់ទៅលើប្រទេសក្រីក្រពេញលេញនោះទេ។ ដូច្នេះ ជាដំណោះស្រាយ គ្រប់ប្រទេសនៅអាស៊ីទាំងអស់ ចាំបាច់ត្រូវសហការគ្នាឲ្យមានសមភាពរវាងអ្នកមាន និងអ្នកក្រ អ្នកទីក្រុងនិងអ្នកជនបទ ជាពិសេសគឺសមភាពយេនឌ័រ៕
ធនាគារកណ្តាល កម្ពុជា ពិចារណាបង្កើន អាត្រាបំរុង ដល់១៦% នៅពាក់កណ្តាល ខែសីហា
ភ្នំពេញៈ អគ្គនាយកធនាគារជាតិ លោកស្រី ងួន សុខា បាននិយាយនៅថ្ងៃអង្គារនេះថា ធនាគារជាតិកម្ពុជា (NCB) នឹងពិចារណាលើអត្រាតំរូវការបំរុង ដែលកំពុងមានការកើនឡើង សម្រាប់ធនាគារពាណិជ្ជពី១២ ភាគរយ ដល់ ១៦ភាគរយ ក្នុងពាក់កណ្តាលខែនេះ ដើម្បីទប់សម្ពាធ អតិផរណា និងដើម្បីកាត់បន្ថយការជម្រះបញ្ជីក្នុងសេដ្ឋកិច្ច។
លោកស្រីបានប្រាប់ សារព័ត៌មានស៊ិនហួ តាមទូរស័ព្ទថា ក្រុមប្រឹក្សាភិបាលរូបិយវត្ថុធនាគារកណ្តាល នឹងសម្រេចចិត្តនៅពាក់កណ្តាលខែនេះ ថាតើអត្រាបំរុងនឹង កើនឡើង ឬអត់នោះ តាមទស្សនៈខ្ញុំ អត្រានេះ នឹងកើនឡើងដើម្បីទប់ស្កាត់សម្ពាធខ្ពស់ នៃអតិផរណា និងដើម្បីបានដើមទុនបន្ថែមទៀត នៅធនាគារកណ្តាល។
តម្រូវការបំរុងទុក គឺជាសមាមាត្រ នៃការផ្ញើប្រាក់របស់អតិថិជន បើទោះបីជាវាត្រូវបានចាត់ ចែងចែង ដោយធនាគារជាជាងត្រូវកាន់កាប់ ដោយអ្នកខ្ចី ហើយវាតែងតែ ត្រូវបានចាត់ចែង ដោយគណនេយ្យធនាគារ និងធនាគារកណ្តាល។
អត្រាអតិផរណាក្នុងប្រទេស កាលពីខែឧសភា កើនដល់៦,៥ភាគរយ ដោយសារតម្លៃ ឡើងខ្ពស់ នៃប្រេងសាំង អគ្គិសនី សេវាដឹកជញ្ជូន សម្លៀកបំពាក់ ម្ហូបអាហារ និង ផលិតផលប្រើប្រាស់។ តាមការព្យាករណ៍ទុកមុន របស់លោក ងួន សុខា បានបានឲ្យដឹងថា អត្រាអតិផរណានៅកម្ពុជា នឹងអាចកើនឡើងដល់ ៨ភាគរយ នៅឆ្នាំនេះ។
កាលពីដើមឆ្នាំ ២០១១ នេះ មូលនិធិរូបិយវត្ថុអន្តរជាតិ IMF , ធនាគារពិភពលោក និង ធនាគារអភិវឌ្ឍន៍អាស៊ី ADB បានព្យាករណ៍ថា អត្រាអតិផរណា នៅកម្ពុជា នឹងកើនឡើង ៦,៥% នៅឆ្នាំនេះ៕
លោកស្រីបានប្រាប់ សារព័ត៌មានស៊ិនហួ តាមទូរស័ព្ទថា ក្រុមប្រឹក្សាភិបាលរូបិយវត្ថុធនាគារកណ្តាល នឹងសម្រេចចិត្តនៅពាក់កណ្តាលខែនេះ ថាតើអត្រាបំរុងនឹង កើនឡើង ឬអត់នោះ តាមទស្សនៈខ្ញុំ អត្រានេះ នឹងកើនឡើងដើម្បីទប់ស្កាត់សម្ពាធខ្ពស់ នៃអតិផរណា និងដើម្បីបានដើមទុនបន្ថែមទៀត នៅធនាគារកណ្តាល។
តម្រូវការបំរុងទុក គឺជាសមាមាត្រ នៃការផ្ញើប្រាក់របស់អតិថិជន បើទោះបីជាវាត្រូវបានចាត់ ចែងចែង ដោយធនាគារជាជាងត្រូវកាន់កាប់ ដោយអ្នកខ្ចី ហើយវាតែងតែ ត្រូវបានចាត់ចែង ដោយគណនេយ្យធនាគារ និងធនាគារកណ្តាល។
អត្រាអតិផរណាក្នុងប្រទេស កាលពីខែឧសភា កើនដល់៦,៥ភាគរយ ដោយសារតម្លៃ ឡើងខ្ពស់ នៃប្រេងសាំង អគ្គិសនី សេវាដឹកជញ្ជូន សម្លៀកបំពាក់ ម្ហូបអាហារ និង ផលិតផលប្រើប្រាស់។ តាមការព្យាករណ៍ទុកមុន របស់លោក ងួន សុខា បានបានឲ្យដឹងថា អត្រាអតិផរណានៅកម្ពុជា នឹងអាចកើនឡើងដល់ ៨ភាគរយ នៅឆ្នាំនេះ។
កាលពីដើមឆ្នាំ ២០១១ នេះ មូលនិធិរូបិយវត្ថុអន្តរជាតិ IMF , ធនាគារពិភពលោក និង ធនាគារអភិវឌ្ឍន៍អាស៊ី ADB បានព្យាករណ៍ថា អត្រាអតិផរណា នៅកម្ពុជា នឹងកើនឡើង ៦,៥% នៅឆ្នាំនេះ៕
អ្វីជាប័ណ្ណភាគហ៊ុន?
ពាក្យថា Stock អាចហៅបានពីរបែបថា ប័ណ្ណភាគហ៊ុនឬមូលបត្រកម្មសិទ្ធិ ហើយប័ណ្ណភាគហ៊ុនត្រូវបានចែកជា២ប្រភេទគឺភាគហ៊ុនមានសិទ្ធិបោះឆ្នោតឬភាគហ៊ុនធម្មតា (Common Stock) និងភាគហ៊ុនបុរិមាឬភាគហ៊ុនអាទិភាព(Preferred Stock)។
Tuesday, July 26, 2011
ធនាគារជាតិមានប្រវត្តិដូចម្ដេច?
ធនាគារជាតិនៃកម្ពុជាត្រូវបានបង្កើតឡើងនៅថ្ងៃទី២៣ ខែធ្នូ ឆ្នាំ១៩៥៤ បន្ទាប់ពីប្រទេសជាតិបានទទួលឯករាជ្យ ពីអាណានិគមនិយមបារាំងនៅថ្ងៃទី០៩ ខែវិច្ឆិកា ឆ្នាំ១៩៥៣ និងបន្ទាប់ពីវិជ្ជាស្ថានបោះប្រាក់ឥណ្ឌូចិនត្រូវបានបិទទ្វារ (វិទ្យាស្ថាននេះបោះពុម្ពក្រដាសប្រាក់រួមមួយ សម្រាប់ប្រើប្រាស់នៅប្រទេសទាំងបីនៅឥណ្ឌូចិនគឺ កម្ពុជា ឡាវ និងវៀតណាមក្នុងសម័យអាណានិគមនិយមបារាំង)។
ធនាគារជាតិនៃកម្ពុជាបានបោះផ្សាយ ប្រាក់រៀលឯករាជ្យរបស់ខ្លួន ដើម្បីបញ្ចប់ជាស្ថាពរនូវសម្ព័ន្ធភាពជាមួយប្រាក់វៀតណាម និងឡាវ។ ពេលនោះប្រព័ន្ធធនាគារ ក្នុងប្រទេសត្រូវបានបង្កើតឡើង ដោយមានធនាគាររដ្ឋ និងធនាគារឯកជនធ្វើប្រតិបត្តិការទន្ទឹមគ្នាលើដែនដីប្រទេសកម្ពុជា។
ធនាគារជាតិនៃកម្ពុជាបានបោះផ្សាយ ប្រាក់រៀលឯករាជ្យរបស់ខ្លួន ដើម្បីបញ្ចប់ជាស្ថាពរនូវសម្ព័ន្ធភាពជាមួយប្រាក់វៀតណាម និងឡាវ។ ពេលនោះប្រព័ន្ធធនាគារ ក្នុងប្រទេសត្រូវបានបង្កើតឡើង ដោយមានធនាគាររដ្ឋ និងធនាគារឯកជនធ្វើប្រតិបត្តិការទន្ទឹមគ្នាលើដែនដីប្រទេសកម្ពុជា។
ធនាគារ ជាតិ ក្នុង ទសវត្ស ឆ្នាំ ១៩៦០ (រូប គេហទំព័រ NBC)
ទីផ្សារមូលបត្រ សរសៃរឈាមសេដ្ឋកិច្ចកម្ពុជា
អ្វីជាសញ្ញាប័ណ្ណ (Bond)?
Subscribe to:
Posts (Atom)